Agenci AI na zamówienie

Najlepszym kandydatem jest czynność, którą ktoś w firmie wykonuje kilkadziesiąt razy dziennie i której wynik da się sprawdzić w sekundę. Odczyt niestandardowego formularza zlecenia od dużego klienta. Dopytywanie o status przez kanał, którym posługuje się konkretny odbiorca. Sprawdzanie dokumentu pod kątem wewnętrznej listy warunków, której nie ma w żadnym standardzie.

Wspólny mianownik: dużo powtórzeń, niska stawka pojedynczego błędu i człowiek, który i tak wynik ogląda. Wtedy agent oszczędza czas, nie przenosząc ryzyka w miejsce, w którym nikt go nie kontroluje.

Decyzja, komu powierzyć ładunek przy napiętym terminie. Ocena, czy przewoźnik, który dwa razy się spóźnił, zasługuje na trzecią szansę. Negocjacja stawki. To nie są zadania trudne technicznie — to zadania, w których koszt pomyłki jest niesymetryczny, a dane wejściowe zawierają rzeczy, których nikt nie zapisał.

Odradzamy też automatyzowanie procesu, którego firma nie umie opisać. Jeżeli dwie osoby w tym samym dziale robią to samo inaczej i obie uważają, że poprawnie, to nie jest problem do rozwiązania oprogramowaniem — jest do rozstrzygnięcia wcześniej.

Agent proponuje, człowiek zatwierdza. Ta zasada obowiązuje także w rozwiązaniach dedykowanych i nie jest asekuracją prawną — jest warunkiem tego, żeby dało się mierzyć jakość. Kiedy każda propozycja przechodzi przez akceptację, wiadomo, jaki odsetek jest poprawiany, przy jakich przypadkach i czy poprawia się to w czasie.

Bez tego pomiaru nie da się odpowiedzialnie zwiększać zakresu automatyzacji, bo nie wiadomo, na czym się stoi. Progi, przy których agent działa bez potwierdzenia, ustala się później i na danych, a nie na wejściu i na deklaracji.

Agent zbudowany pod konkretny proces uczy się na Waszych przypadkach: formularzach, korespondencji, historii decyzji. Zakres wykorzystania tych danych zapisujemy w umowie, razem z tym, gdzie są przetwarzane i co się z nimi dzieje po zakończeniu współpracy.

Praktyczna uwaga: wartość projektu rośnie razem z liczbą historycznych przykładów. Firma, która ma trzy lata uporządkowanych zleceń, jest w zupełnie innym punkcie startu niż taka, która ma trzy lata maili.

Od strony kosztu, który ma zniknąć, a nie od strony technologii. Ile razy dziennie ktoś to robi, ile trwa jedno powtórzenie, ile kosztuje godzina tej osoby. Iloczyn tych trzech liczb jest górną granicą oszczędności, a realna wychodzi zwykle niżej, bo część przypadków i tak wróci do człowieka.

Jeżeli po tym rachunku projekt zwraca się w rok, warto go robić. Jeżeli w trzy lata — prawdopodobnie lepiej uprościć proces niż go automatyzować. Mówimy to przed wyceną, bo rozmowa, która zaczyna się od entuzjazmu, kończy się aneksem.

Klient zmienia formularz zlecenia, dochodzi nowy typ dokumentu, ktoś przestawia pole w systemie po drugiej stronie. Agent, który wczoraj działał bezbłędnie, zaczyna wtedy zwracać propozycje wymagające poprawki — i bez pomiaru nikt tego nie zauważy przez kilka tygodni.

Dlatego przy każdym takim projekcie ustalamy, co jest monitorowane i kto reaguje. To zwykle mniej efektowna część rozmowy niż sama automatyzacja, ale w perspektywie trzech lat kosztuje więcej niż zbudowanie agenta.

Odczyt dokumentów transportowych, monitorowanie przewozów i podpowiadanie dopasowań ładunków są zbudowane i działają w produkcie. Projekt dedykowany nie zaczyna się od zera — zaczyna się od tych komponentów i dokłada warstwę specyficzną dla Waszego procesu.

To skraca projekt i obniża jego koszt, ale ma też skutek uboczny wart wspomnienia: jeśli okaże się, że Wasza potrzeba jest jednak standardowa, powiemy to i sprzedamy Wam abonament zamiast projektu.