Giełdy transportowe

Wiadomość albo ogłoszenie z giełdy trafia do systemu, gdzie Agent Zleceń odczytuje z niego miejsca i terminy załadunku oraz rozładunku, opis ładunku, wymagania pojazdu i stawkę. Powstaje wypełniony formularz, który spedytor zatwierdza.

Oryginał zostaje podpięty do zlecenia. To drobiazg do momentu pierwszej rozbieżności co do warunków, kiedy okazuje się jedynym dowodem na to, jak brzmiało ogłoszenie w chwili przyjęcia.

Kierunek odwrotny jest równie kosztowny: pojazd, który kończy rozładunek jutro po południu, trzeba ogłosić jako wolny. Informacja o tym, gdzie i kiedy zwolni się zestaw, jest już w systemie — nie ma powodu, żeby ktoś przepisywał ją do przeglądarki.

Publikacja wolnych pojazdów z planu ma jeszcze jedną zaletę: ogłoszenie znika automatycznie, gdy auto dostanie ładunek. Wiszące ogłoszenia nieaktualnych zestawów są jedną z najbardziej irytujących rzeczy w codziennej pracy na giełdach.

Portale giełdowe mają własne systemy ocen, ale one opisują zachowanie kontrahenta wobec wszystkich, a nie wobec Was. Znacznie bardziej użyteczna jest odpowiedź na pytanie, ile razy ten przewoźnik jeździł dla Was, jak wypadał terminowo i jaką marżę zostawiał na zleceniu.

Ta wiedza powstaje sama, o ile zlecenia są prowadzone w jednym miejscu. Przy pracy w arkuszu zwykle nie istnieje, bo nikt nie ma czasu jej wyliczać.

Nie zdecyduje za Was, czy fracht jest wart wzięcia, i nie zastąpi telefonu. Handel na giełdzie polega w dużej mierze na tym, kto zadzwoni pierwszy i jak się dogada — automat może przyspieszyć obsługę, ale nie zastąpi rozmowy.

Nie obejdzie też ograniczeń samego portalu. Zakres danych, które da się pobrać, wynika z tego, co portal udostępnia, i bywa węższy, niż widać w przeglądarce. Warto to sprawdzić na konkretnym koncie, zanim zaplanuje się proces wokół integracji.

Aktywnego konta w portalu i uprawnień pozwalających na dostęp z zewnątrz — zwykle jest to kwestia ustawień po stronie giełdy, czasem osobnego pakietu. Dane dostępowe konfiguruje się raz.

Warto też uporządkować kartotekę kontrahentów przed startem. Dopasowanie firmy z ogłoszenia do istniejącego rekordu działa tym lepiej, im mniej duplikatów tej samej firmy założonych przez różne osoby.

Dobry ładunek znika z giełdy w minuty, więc każde opóźnienie w przepływie danych kasuje sens całej integracji. Lista, która odświeża się co kwadrans, jest gorsza od przeglądarki, bo daje złudzenie aktualności — spedytor dzwoni w sprawie frachtu, którego już nie ma, i po trzecim takim telefonie wraca do okna portalu.

Dlatego przy wdrożeniu ustalamy nie tylko to, jakie dane przepływają, ale też jak szybko. Jeżeli portal po drugiej stronie nie pozwala na częstsze odpytywanie, mówimy to wprost — lepiej wiedzieć przed startem, że integracja nada się do dokumentacji, ale nie do polowania na fracht.

Większość spedycji korzysta z więcej niż jednego portalu i wtedy problem rośnie liniowo: dwa portale to dwa ekrany, dwie skrzynki i dwie numeracje. Sprowadzenie ładunków do jednej listy w systemie jest wtedy warte więcej niż sama oszczędność na przepisywaniu.

Pojawia się przy tym efekt uboczny wart wykorzystania: ten sam ładunek wystawiony na dwóch giełdach da się wykryć i nie potraktować jako dwóch osobnych okazji.